Kom je ?
Zoiets beleef je nooit meer. - Niet waar.
Maar iedereen komt. - Niet overdrijven.
Ik kom niet. Mrs Miggins van de taartjeswinkel komt niet.
Wat gemeen. Je weet best dat ze van neus tot teen platligt.
Bovendien levert ze toch een bijdrage...
met een reusachtige feesttaart in de vorm van een reusachtige taart.
Wat heeft ze toch een rijke verbeelding.
De grootste ontdekkingsreiziger van onze tijd komt thuis.
Er heerst vreugde op straat. De vrouwen lachen, kinderen zingen.
Kijk, daar wordt een man aangerand door negen zeelieden...
en hij glimlacht nog steeds.
De terugkeer van sir Walter 'heb ik geen prachtschip' Raleigh...
interesseert me geen ene moer.
Als je niet oppast, komen de kinderen onder je raam staan dansen...
om zuurpruim en knorrepot te zingen. Dat wil je toch niet ?
Dat overleef ik wel. En nu opgehoepeld, voor ik je kop er afhak...
de inhoud eruit schep en hem aan je moeder cadeau doe als vaas.
Die dombo draagt de krankzinnigste kleren van heel het christendom.
Op een na.
Mylord ? - Je lijkt op een hert.
Dank u, u heeft zelf wel iets van een reetje.
Wat moet je ?
Mag ik vanmiddag vrij ? - Vergeet het.
Wie denk je dat je bent ? De grote rebel ?
Je krijgt de middag vrij op de dag van je dood.
Maar ik wil sir Walter toejuichen.
Vandaag voel ik me trots dat ik tot het machtigste rijk ter wereld behoor.
De rest van het dierenrijk denkt er vast net zo over.
Koppen dicht.
Die zeevaarders gaan naar Verweggistan...
komen terug met een tropische ziekte, een kleurtje en wat knollen...
en prompt hangen ze bij iedereen op de plee.
En de harde werkers dan ? - De knechten ?
Nee, ik. Ik ben hier de harde werker. Kijk maar.
Wat is dit ? - Gek dat u dat vergeten bent.
Het is een retorische vraag. - Nee, een aardappel.
Voor ons is het een aardappel.
Maar voor sir Walter Rotzak Raleigh zijn het landgoederen, rijtuigen...
en zoveel mokkels als z'n tong aankan.
Hij verdient er kapitalen aan. Mensen roken ze, bouwen er huizen van.
Straks gaan ze ze nog eten.
Er gebeuren wel vreemdere dingen.
Dat paard dat paus werd.
Vast zo'n sul met een papegaai op z'n schouder...
die Francis Drake-tuinkabouters met een gouden kont verkoopt.
Zuurpruim, knorrepot.
Mama. - Waarom ben je niet op school ?
Praatje tegenwoordig in jezelf ?
De enige mogelijkheid tot een intelligent gesprek.
Wat is er ? - Ik ga naar het paleis...
om sir Walter te onthalen. Zin om mee te gaan ?
Nee, dank je. Drie uur sterke zeemansverhalen...
over maden in de beschuit en urine drinken...
Lijken mij niet zo gezellig. - Mij best.
M'n hoed, knecht.
Een aardappel ? - Nee, ik ben gestopt.
Je doet er niet aan mee...
om je te verkleden als een half bosperceel ?
Alstublieft.
Dus wel.
Maar goed datje niet meegaat. Je ligt nu niet zo goed bij de koningin.
Ik kan dit ook morgen doen. Geen probleem.
Zij en ik zijn de enigen die zich nog enigszins normaal kleden.
Wie is daar ? - Melchy, mylady.
Wacht. Doe je ogen dicht.
Kom nu maar binnen.
Ahoy, matroos, licht het anker.
Doe nu je ogen maar open. - Dank u, majesteit.
Wat is er aan de hand ? - Neem me niet kwalijk.
Ik wou de fiere zeevaarder begroeten die naar me riep toen ik binnenkwam.
Misschien heeft hij z'n anker gelicht en is hij weggevaren.
Nee, dat was ik.
U meent het.
Slijmbal.
Waar is die bemosselde, vislucht verspreidende...
scheepsrat sir 'stom rund' Raleigh ?
Hij is, geloof ik, even opwindend als z'n aardappels.
Blackadder is een echte landrot. - Hij is zeker geen zeerob.
In een blauwgeruite kiel en misschien ook een wiel erbij ?
Daar is hij.
Zie ik er goddelijk en koninklijk uit...
maar ook als een mooie, willige meid ?
U bent de droom van elke pikbroek, majesteit.
Dat dacht ik al. Als hij echt zo'n bink is, trouw ik misschien met hem.
U windt er bepaald geen doekjes om. - Ik dacht het niet.
Je hebt wel vaker windjes gelaten.
Duizend bommen en granaten. Mieters je weer te zien, maatje.
Pardon ?
Ze zegt hallo.
Ik breng haar geschenken en domeinen...
die de wildste dromen te boven gaan.
Denk je dat heus ? Ik heb behoorlijk wilde dromen.
Zo droomde ik laatst van een reusachtige boom...
en ik zat erbovenop.
En ik heb ook ooit gedroomd dat ik een worstenbroodje was.
Sorry, ik vind het allemaal zo spannend. Ik weet niet wat ik zeg.
Kom, sir Walter. Ik wil dat je me alles vertelt.
Bereid u voor op verhalen over vreselijke ontberingen en rampspoed.
We verlieten de haven van Plymouth in de lente van 1552.
Ken je lord Blackadder nog ?
Nee, maar hij is typisch zo'n bleke landrot waar ik onwel van word.
Je mag sir Walter niet jennen, Edmund.
Vorige week heb ik tweemaal gevochten...
met een man die twee hoofden had en onbehaard was.
Die fletse garnaal heeft vast niks spannenders meegemaakt...
dan de dag waarop z'n knecht vergeten was suiker in z'n pap te doen.
Wat een mooie benen.
Waar ik de zes wereldzeeën in m'n hand houd...
kan hij nog geen zes toverballen in z'n mond stoppen.
Hij is echt een vent van niks, hè ? - Zeg dat wel.
M'n slaapkamer is hier vlakbij.
Ik dacht altijd dat er zeven zeeën waren.
Alleen als je het numeriek bekijkt.
Zeelieden tellen de zee bij Kaap de Goede Hoop niet mee.
Die heet de Zee van de Wisse Dood. Niemand stak die ooit levend over.
Wat toevallig.
Wat is er zo toevallig ?
Ik wou net zelf een tochtje rond de Kaap gaan maken.
Ik vertrek donderdag over een week.
Heus ? - Jazeker, en nu...
Ik ben je naam kwijt.
Nu hij terug is en alles naar vis stinkt, wil ik vanmiddag al weg.
Als je dat echt wilt, ben je gek.
Of onverschrokken. - Ken je echt geen angst ?
Ik lach de angst in z'n gezicht, knijp de vrees in z'n neus.
Ik was vergeten dat je zo'n lekkertje bent.
Je durft toch niet. Bij de Kaap geselt de regen je hoofd tot bloedens toe.
Dan moest ik maar een muts meenemen.
Er duiken draken op die schepen in een hap verzwelgen.
Ik moet m'n grootste schepnetje inpakken.
Je bent geweldig, Edmund.
Als je dit doet, trouw ik misschien wel met jou.
O ja ? En wie wordt je kapitein ?
Ik ken maar een zeeman die stom genoeg is om aan die reis te beginnen.
En wie is dat ook weer ? - Kapitein Roodbaard Rum.
Goed zo, ik testte je even. Waar hangt hij uit op dinsdag ?
Hij zit dan altijd in de Oude Zeehond.
En waar is de Oude Zeehond ?
Op dinsdag ligt die meestal bij de kapitein in bed.
Makker van me. - Jawel.
Ik wil jou en je schip huren, Rum. Hand erop ?
Je hebt vrouwenhanden.
Die pinkjes hebben vast nooit het anker gelicht in een storm.
Klopt.
Je huidje. Je bent vast nooit gegeseld, met zout ingesmeerd...
en gevild door een piraat die kousen voor z'n scheepsjongen wilde maken.
Het is onvoorstelbaar, maar je hebt alweer gelijk.
Waarom zou ik in zee gaan met zo'n sul als jij ?
Vanwege het geld in m'n beurs ?
Je hebt een vrouwenbeurs.
Die beurs is vast nooit gebruikt als sloep.
Er hebben vast nooit zestien schipbreukelingen in rondgedobberd.
Je hebt alweer gelijk. Als het op sterke verhalen aankomt...
kan ik maar beter m'n mond houden.
Je hebt een vrouwenmond.
Die kauwde zich vast nooit door een schip...
om aan de rattige roofvis te ontsnappen.
Ik had niet verwacht dat ik je schip ook nog moest opeten.
Maar aangezien je zo gek als een deur bent, stap ik op.
Die hovelingen zijn de schoothondjes van een sprietige meid.
Beter een schoothondje van een sprietige meid dan een malloot.
Je hebt dus toch wel pit.
Geen zorgen, jochie. Ik ga mee. - We vertrekken zo snel mogelijk.
Ik haal m'n stuurman, zo snel als m'n benen me kunnen dragen.
Je hebt vrouwenbenen.
Ze zijn vast nooit afgerukt door een vallend zeil...
en vlak voor je eigen ogen in zee gestort.
Die van jou ook niet. - Daarin vergis je je.
Het is te laat om je te bedenken. Het is toch zelfmoord.
Hoe heet je stuurman ? - Percy.
Een man van het ruime sop ? - Meer een walvis.
Ik ga niet mee. Ik vertik het.
Ik wil natuurlijk graag mee op reis...
maar ik heb helaas al een afspraak...
om m'n neusgaten te laten plukken.
Volgend jaar.
Sorry, ik dacht dat het was omdat u een grote lafbek was.
Doe niet zo mal. Je kent me toch.
Ik lach de angst in z'n gezicht en knijp in de neus van de rattige roofvis.
Ik ben niet zo'n bangerik die het al besterft als hij water ziet.
Goed, ik geef het toe. Ik ben doodsbang.
Toen ik een baby was...
ben ik gebeten door een tarbot.
Je weet zeker niks om me hieruit te redden ?
U kunt zich verstoppen.
Geniaal. Waar ?
In de kist.
Welke ?
Perfect.
Even repeteren. Edmund komt binnen en zegt:-
Dag, Baldrick, heb je Percy soms gezien ? En dan zeg jij:
Ik heb hem de hele dag niet gezien. - Geniaal.
Daar komt hij.
Waar is die sukkel van een Percy ? Heb je hem soms gezien ?
Ja, hij zit in de kist.
Kom, blubberbrein. Schiet op, anders missen we het tij.
Ik ben apetrots op je.
Je bent m'n grote held. Ik word helemaal wee.
Ik ben geroerd. Als u tijdens m'n reis een gedachte aan me wijdt...
en misschien weer wee wordt, zal m'n dood slechts een ongemakje zijn.
Ik heb een gedicht geschreven. - Wat een eer.
wordt het donker als het graf en de hondjes zeggen 'waf'
komt er een dik wolkenpak en de eendjes zeggen 'kwak'
lacht de hemel ons blauw toe en de koetjes zeggen 'boe'
denk dan aan je Queenie zij denkt aan jou, en hoe
Het heet Edmund.
Shakespeare heeft geholpen met de titel, maar de rest is van mij.
Foei toch, kleintje. Je was anders nooit zo welsprekend.
Niet zo heel lang geleden zei je alleen maar: Lizzie doet plop-plop.
top er een kurk in, min.
Melchy en Wally willen vast ook wel iets zeggen.
Reken maar.
Vaarwel, Blackadder.
Ik zou bon voyage zeggen als je niet dood was over drie maanden.
Ik hou van je, Walter, als je dat maar weet.
Vaarwel. 's Lands beste cartografen hebben dit voor je gemaakt.
Een kaart van het gebied dat je gaat doorkruisen.
Ze willen graag datje hem onderweg voor hen invult.
Wat is dat ?
Het zeegat uit, mannen.
De wind is in de zeilen, de riemen liggen in de dollen.
We moeten gaan.
Dit is m'n kapitein. Lang van baard, kort van benen.
Ik wens je alle geluk, het zeegat uit.
U hebt een vrouwengatje.
Die twee mollige perziken...
zaten vast nooit tussen twee planken geklemd om een lek te dichten.
Zeer zeker niet, en daar ben ik blij om.
Wat is er mis met vrouwenbillen ? - Niet groot genoeg.
De mijne misschien wel.
Laten we er in dat geval niet langer omheen draaien, m'n feestpuddinkje.
Ik ben een oude, manke zeebonk met een baard waarin je verdwaalt.
Maar als je wilt, word ik voorgoed de kapitein op jouw schip.
Wat zeg je daarop ?
Ik kom terug. We zullen allemaal terugkeren.
Het is zover, Edmund.
Heb je een verschoning bij je ? Pas op met watje eet.
Pas op voor vreemde mannen en ontdek een land...
en breng een groente mee en alles wat er maar is.
Ik zal m'n uiterste best doen.
Vaarwel.
Blijf maar niet voor me op.
Die zien we niet meer terug.
Over drie maanden is hij zo dood als een dode dodo.
Schei uit, sir Walter.
Doe je niet mee met de haha's, Percy ?
Ik denk aan thuis en aan het meisje dat ik achterliet.
Ik wist niet datje een vriendin had.
Lady Caroline Fairfax.
Ik wist niet datje haar kende. - Ik heb haar eens aangeraakt.
Haar wat ?
Haar, eens. In een gang.
Die term kende ik er nog niet voor.
Als je weer thuiskomt, ben je een held.
Misschien mag je haar tweemaal aanraken.
Ik vrees van niet. - Hoezo ?
Omdat we nooit zullen weerkeren. We zijn verloren.
We gaan naar de kelder, met een lamme kapitein.
Onzin. Ik heb haast niks gedronken.
Ik bedoel datje geen benen hebt.
Klopt. Sorry, ga verder.
Er is geen hoop op dat we ooit terugkomen.
Integendeel, we komen geheid terug.
Omdat we helemaal niet naar de Kaap gaan, sukkels.
We gaan naar Frankrijk.
Maar Frankrijk is toch al ontdekt ?
Door de Fransen, bijvoorbeeld. - Het is een truc.
We gaan zes maanden zonnen in de Dordogne...
en zeggen gewoon dat we de Kaap hebben gerond.
Een meesterlijk plan.
Nu wil ik ook een aankondiging doen.
Ik kende de route naar de Kaap toch al niet.
Hoe had je dat dan opgelost ?
Rondjes om het Isle of Wight varen tot het iedereen duizelt en dan naar huis.
Schurk. Maar wat maakt het uit, overmorgen zijn we in Calais.
Kapitein, zet koers naar Frankrijk.
de dag na overmorgen
Dus je weet ook niet hoe je naar Frankrijk moet varen.
Nee, ook dat moet ik bekennen.
Klote.
Hij is pas drie dagen weg, en ik mis hem al.
Misschien kan ik u vermaken met verhalen over m'n avonturen.
Zoals ?
Ik kan vertellen over de piratenkoning...
wiens hele bemanning uit Rogers bestond.
Ken ik al.
Misschien wilt u het verhaal horen over hoe ik in het water viel...
en bijna werd opgegeten door een hamerhaai.
Vooruit. Probeer maar eens.
Ik viel in het water en werd bijna opgegeten door een haai.
Het grappige was dat z'n kop precies de vorm van een hamer had.
Als ik niet snel cadeaus krijg, heb ik het helemaal gehad met jouw soort.
En dan nog iets. Edmund had gelijk. Je stinkt naar vis. Getver.
Geen paniek. Onder de bemanning is vast wel iemand die weet hoe het moet.
De bemanning ? - Inderdaad.
Welke bemanning ?
Ik dacht dat een schip een bemanning aan boord hoort te hebben.
Daarover zijn de meningen verdeeld.
Alle andere kapiteins vinden van wel. Ik vind van niet.
Zo gek als een zwabber.
zes maanden later
Het executiebevel voor sir Walter, of u wilt tekenen.
Mooi zo. Nog nieuws van Edmund ?
Als ze op koers liggen, komen ze nu in de fase van het urinedrinken.
Doe niet zo akelig. Edmund zou nog liever doodgaan.
Dat kan wel eens ijdele hoop zijn.
Binnen.
Nu al ? - Vandaag, had je gezegd.
Ik heb nu eigenlijk niet zo'n dorst.
Ik heb drie weken geleden nog een eierdop water gedronken.
Vooruit, dan moet het maar.
Drinken we die van elkaar of houden we het bij onze eigen ? Sorry.
Komt Rum ook naar het proeffestijn, of slaat hij dit rondje over ?
Hij drinkt de zijne al weken. Hij vindt het lekker, zegt hij.
Hij begon trouwens al voor het water op was.
Daar gaan we dan.
tien minuten later
Altijd hetzelfde. Je denkt nergens anders aan, en dan kan je niet.
Ik heb al twee flessen. - Schenk maar in.
Dat ik toch ooit nog eens Baldrick's pis zou drinken.
Ad fundum.
Land in zicht.
Frankrijk, eindelijk.
Nee, dankzij gunstige winden en vaardig zeemanschap...
is ons schip teruggekeerd naar de kust van het vaderland.
En we zijn ook nog in Southampton aangekomen.
Wie het laatst in de Oude Zeehond is, krijgt met de zweep.
Dit lijkt niet erg op Southampton.
AI die lavastromen en dat dampende mangrovemoeras.
En al die inboorlingen die over hun buik wrijven en op een kookpot wijzen.
twee jaar later
Waar zijn ze nu ?
Als ze niet zijn opgegeten, kunnen ze elk moment hier zijn.
Majesteit. - Edmund, je leeft nog.
En je malle vriend ook. - Lord Percy.
En je aapje.
Waar is kapitein Rum ? - Slecht nieuws. Hij is dood.
Wanhoop niet, hij is als een held gestorven.
Hij heeft z'n leven opgeofferd voor z'n vrienden.
En voor z'n vijanden, zodat ze wat bij hun aardappels hadden.
Hebben ze hem opgegeten ? - Hij was een derderangs zeeman...
maar een eersteklas hoofdgerecht.
We hebben wel een aandenken aan hem weten te redden.
Dat is een troost. Ik zal hem altijd dragen als aandenken.
Enfin, ik ben nu dus terug.
En ik meen me iets over een huwelijk te herinneren.
Ik ben die zeevaarders meer dan beu.
Als je geen cadeaus voor me hebt, laat ik je executeren.
Ik heb Raleigh gespaard omdat hij zo snotterde.
Cadeaus.
We hebben iets gevonden.
Iets heel bijzonders uit een tropisch paradijs.
Schiet op.
Wat is dat ? - Een stok.
Is het echt een stok ? - Jawel, maar een heel bijzondere.
Als je hem weggooit, komt hij weer terug.
Dat is dan knap waardeloos. Als ik iets weggooi...
wil ik niet dat het terugkomt. Jij daar, gooi hem weg.
Natuurlijk.
Wat heb je nog meer meegebracht ?
Er was weinig tijd, met die maden in de beschuit.
Waar is dat executiebevel ?
Het is fantastisch. Maar krijgen Melchy en Wally niks ?
Je hebt vast ook iets voor hen meegebracht.
Nursie heeft de baard, ik de stok. En hoe zit het met de jongens ?
Er was...
Er was een ding...
Een mooie wijn uit het Verre Oosten. Een heerlijke drank.
Proef, en vertel wat je ervan vindt.
Hij heeft een rijk bouquet. - ?Dit komt me heel bekend voor.
Wees gerust, de voorraad is onuitputtelijk.
sir Francis en sir Walter ontdekten nieuwe landen
en al vond Blackadder hen gestoord hij wou hen de loef afsteken
Blackadder, Blackadder hij zag de zeeën schuimen
Blackadder, Blackadder hij had thuis moeten blijven
Blackadder, Blackadder de nieuwe wereld lonkte
Blackadder, Blackadder ontdekte geen mallemoer
Nederlandse ondertiteling bewerkt door : SiriuS